'Ik leef op dit moment mijn droom'

Drie jaar geleden voelde Corrie zich alleen in wat ze meemaakte. Door aanhoudende rugklachten, restpijn na operaties en een gebrek aan energie raakte ze steeds meer geïsoleerd. Via Indebuurt033 vond ze niet alleen nieuwe contacten, maar ook haar plek in de wijk. Inmiddels zet ze zichzelf in voor anderen en exposeert ze haar schilderijen op verschillende plekken in de stad.

Toen Corrie drie jaar geleden aanklopte voor hulp, zat ze niet alleen fysiek, maar ook mentaal in een moeilijke periode. Operaties aan haar rug hadden niet gebracht waar ze op had gehoopt. De pijn bleef, haar energie nam af en haar wereld werd steeds kleiner. ‘Ik voelde me alleen in wat ik meemaakte. Ik wilde me minder alleen voelen en was op zoek naar lotgenoten’, vertelt ze.
Via de huisarts kwam ze terecht bij Indebuurt033, waar ze werd gekoppeld aan participatiemakelaar Janne.

Dat eerste contact maakte direct indruk op Corrie. ‘Vanaf het eerste gesprek gebeurde er echt wat. Ik voelde me zo gehoord en gezien door Janne. Het raakt me nog steeds als ik dat zeg.’

Een zacht duwtje
Samen gingen ze op zoek naar wat Corrie nodig had. Niet alleen praktische ondersteuning, maar vooral contact met anderen, lotgenoten, activiteiten dichtbij huis en ruimte voor creativiteit. Tijdens de gesprekken kwam Inloophuis Schothorst ter sprake. Corrie twijfelde. ‘Ik vroeg me af: wat voor mensen komen daar eigenlijk?’

Toch werd afgesproken dat ze vóór het volgende gesprek minimaal één keer zou gaan eten bij het inloophuis. Achteraf blijkt dat een belangrijk keerpunt te zijn geweest. Het zachte duwtje heeft voor Corrie een deurtje opengezet De eerste keer voelde onwennig. Corrie bleef bewust wat op de achtergrond en keek de kat uit de boom. Toch viel haar meteen iets op. ‘Ik voelde me heel welkom.’ Bij een volgend bezoek stonden zelfs de burgemeester en een wethouder achter het fornuis. Langzaam begon ze haar plek te vinden. Na een paar bezoeken wist ze het zeker. ‘Eigenlijk ben ik gebleven en niet meer weggegaan.’

Gezien worden
Niet lang daarna kreeg Corrie een verrassende vraag. De coördinator van Inloophuis Schothorst vroeg haar of ze eens in de twee weken gastvrouw wilde zijn tijdens de inloopochtend op dinsdag. Dat verzoek deed haar zichtbaar goed. ‘Ook dat voelde als gezien worden.’ Ineens kwamen kwaliteiten terug die ze jarenlang had ingezet in haar werk als begeleider in de zorg. ‘Mijn rugzak ging weer open. Mijn kwaliteiten werden weer aangesproken’, zegt ze.

Wat begon als een zoektocht naar steun, groeide steeds meer uit tot een actieve bijdrage aan de buurt. Het inloophuis is voor haar veel meer geworden dan een activiteit. Inmiddels komen ook een vriendin van haar met een buurvrouw regelmatig naar het inloophuis.

‘Het voelt als mijn Schothorster familie. Een stukje thuis. Een plek waar je dingen kunt delen, waar je nieuwtjes uit de stad hoort en waar verbinding ontstaat.’ Volgens Corrie is het belangrijk dat zulke plekken letterlijk dichtbij zijn. Zeker voor mensen die, net als zij, minder mobiel zijn.

Van ontvangen naar helpen
Via Janne kwam Corrie ook in contact met het Herstelnetwerk Eemland. Daar ontmoette ze ervaringsdeskundigen en mensen die zelf met psychische of lichamelijke uitdagingen te maken hadden gehad. Het delen van ervaringen en het werken met creatieve methoden hielpen haar verder in haar eigen herstelproces. Na verloop van tijd merkte ze wel dat haar rol veranderde. ‘Op een gegeven moment zat ik meer in de helpende rol dan in de ontvangende rol’, vertelt Corrie. Dat zag ze als een teken dat ze een nieuwe fase was ingegaan.

Gereedschap voor het leven
Als Corrie terugkijkt op de afgelopen jaren, overheerst trots. ‘Ik ben heel trots dat ik dit allemaal gedaan heb. Ik heb hard aan mezelf gewerkt en daar pluk ik nu de vruchten van.’ Ze vergelijkt persoonlijke ontwikkeling met een gereedschapskist die iedereen bij zich draagt en die je kunt vullen met dingen die kunnen helpen om prettig te leven en om te gaan met stress en emoties.

Voor haar is schilderen zo’n hulpmiddel. De kwast is een belangrijk stuk gereedschap in haar leven. ‘Schilderen brengt mij rust. Het is mijn creatieve uitlaatklep.’ Die passie blijft niet beperkt tot thuis. Inmiddels exposeert Corrie haar werk op verschillende plekken in Amersfoort. Zo hangen er op dit moment twaalf schilderijen van kinderen, door haar gemaakt, in De Herberg in Nieuwland.

Dromen die werkelijkheid worden
Als haar wordt gevraagd hoe zij naar de toekomst kijkt, hoeft ze niet lang na te denken. ‘Ik leef op dit moment mijn droom.’ Na jaren van zoeken naar verbinding, begrip en een nieuwe invulling van haar leven heeft Corrie iets gevonden wat ze lange tijd miste: een plek waar ze erbij hoort, haar talenten kan inzetten en zichzelf kan zijn.

Wil jij ook graag anderen ontmoeten en weten welke mogelijkheden er zijn bij jou in de buurt? Neem dan contact op met de participatiemakelaar in jouw wijk.