Voor het 25-jarig jubileum van Motiva Straatadvocaten kijken we niet alleen terug op de ondersteuning die Motiva door de jaren heen heeft geboden, maar óók op de mensen die Motiva maken tot wat het is. Eén van hen is de 66-jarige Peter. Hij is meer dan 10 jaar vrijwilliger geweest bij Motiva en is nog altijd nauw betrokken. Peter kwam via via in aanraking met René Slotboom van Motiva. “Ik hoorde dat ze vrijwilligers zochten,” vertelt hij. “Ik herkende mezelf in de vacature en heb meteen gesolliciteerd.” Het bleek een beslissing die veel voor hem zou betekenen.

Gezien worden maakt het verschil
Peter heeft NAH (niet-aangeboren hersenletsel) en was daar vanaf het begin open over. “Ik heb René daarvan op de hoogte gebracht. En daar werd altijd rekening mee gehouden.” Juist die aandacht en het begrip maakten voor hem het verschil. “Als mijn hoofd te vol zat, kreeg ik andere taken, zodat ik weer tot rust kon komen. René heeft daar oog voor, niet alleen bij mij, maar bij iedereen. We hebben allemaal wel iets. Hij ziet dat en speelt daarop in.”

Van onzekerheid naar zelfvertrouwen
De sfeer bij Motiva typeert Peter als menselijk en informeel. “Er is veel humor,” zegt hij. “En dat maakt het werken hier zo bijzonder.” Waar hij elders soms het gevoel had afgerekend te worden op wat hij niet kon door zijn NAH, was dat bij Motiva nooit het geval. “René kijkt juist naar wat iemand wél kan.” Die benadering heeft Peter veel gebracht. “Bij Motiva bouw je zelfvertrouwen op. Ik heb me hier nooit hoeven bewijzen.” Het is een ervaring die hem gevormd heeft, ook buiten zijn vrijwilligerswerk. “Mijn onzekerheid is weg. Ik heb geleerd dat ik fouten mag maken. Dat gevoel dat je je constant moet bewijzen, heb ik bij Motiva afgeleerd. Dat neem ik nu mee in de rest van mijn leven.”

Veelzijdig vrijwilligerswerk
Zijn werk als vrijwilliger was veelzijdig. Hij ging de straat op om contact te leggen met daklozen, zocht hen op waar ze verbleven en nodigde hen uit om mee te gaan naar Motiva voor een maaltijd. Daarnaast gaf hij rondleidingen aan middelbare scholieren, om hen een inkijkje te geven in het werk en de realiteit op straat.

“Een vriend voor het leven”
Hoewel Peter inmiddels met pensioen is, is zijn band met Motiva gebleven. “Ik kom er nog steeds graag en help René waar ik kan.” Wat begon als vrijwilligerswerk, groeide uit tot iets blijvends. “Naast een collega is René ook een vriend voor het leven. Hij heeft me zelfs geholpen met verhuizen.”

Het verhaal van Peter laat zien waar Motiva al 25 jaar voor staat: een plek waar mensen gezien worden, waar ruimte is om te groeien, en waar menselijkheid altijd voorop staat. Zoals Peter het zelf zegt: “Het zit hem in het informele, het menselijke.”